Marguerite van der Linden op 20 juli 2017 10:22 | Reageer

Soms heb je gewoon geen beter idee dan straf geven. Je hebt jouw kind al drie keer uitgelegd dat…. Of tig keer gewaarschuwd voor… Je wilt dat kinderen leren dat afspraken niet nakomen, niet luisteren of ongewenst gedrag vertonen, consequenties heeft…. En je wilt geloofwaardig zijn; drie keer waarschuwen is de limit dus … wat dan?

Vroeger stopten ze kinderen in het kolenhok, werd er geslagen of kreeg je geen eten.

Brrr, ik word echt beroerd van die verhalen.

Tegenwoordig zoeken we andere manieren om kinderen te laten doen wat wij willen. Want meer als dat is het niet. Ga jij maar even afkoelen!!

…en we sturen ons kind naar de gang, de trap of naar hun kamer. En noemen dat een time out. Dat lijkt een stuk vriendelijker, maar is het dat ook? En helpt het?

Ja… het helpt jou als ouder; immers je zet de stoorzender even weg, zodat je zélf even kunt afkoelen…. En je hebt de garantie dat het ‘foute gedrag’ (even) ophoudt. Maar voor jouw kind voelt dit nog steeds als ‘straf’, je wordt weggestuurd of weggezet en als je ‘afgekoeld bent’ of ‘ nagedacht hebt’ mag je weer terug komen. Je keurt daarmee het hele kind af en niet alleen zijn gedrag. Dat staat haaks op de primaire behoefte van een kind om erbij te horen en zich geliefd te weten. Bovendien is de oorzaak niet opgelost… dus volgende week weer...

Waarom werkt het niet?

Kijk eens naar jezelf: Je wéét dat als je te hard rijdt dat je een bekeuring kan krijgen; toch dagen we het uit en remmen we alleen af als er een camera staat… Herkenbaar? En als je dan die prent hebt gekregen ben je toch een beetje geïrriteerd of boos op de politieagent… Huh? En… ná die bekeuring; rij jij dan nooit meer te hard? Misschien dat je een paar dagen, nou vooruit, een wéék rustig rijdt… daarna ben je de boete vergeten.

Mmm, ook volwassenen corrigeren hun gedrag dus niet als ze straf krijgen. Zelfs niet als we ze een ‘time-out’ geven in de gevangenis. Ik zat zelf als kind uren voor straf op ‘Het Halbankje’. Ik kan me niet herinneren dat ik daar ooit nadacht over wat er niet goed was aan mijn gedrag. Nee, ik probeerde een list te verzinnen om volgende keer niet betrapt te worden of ik zon op wraak en vooral; ik vond mijn moeder een héél stom mens… Voelde me niet gezien, gehoord of begrepen; letterlijk en figuurlijk weggezet. Au!

Straf uitdelen maakt het er in huis niet gezelliger op en het helpt ook niet eens…  Je hoort jezelf schreeuwen; ' Omdat ik het zeg!!!' en je voelt dat je geen zinnig argument meer over hebt en dat dit toch wel erg lijkt op machtsvertoon..

Hoe dan wel?

Als we even de vergelijking met de bekeuring er bij houden; een boete helpt dus niet. Wat zou wel helpen?

Een snelheidsbegrenzer lijkt mij een veel logischer straf. Ik zou me wel tien keer bedenken om te hard te rijden als ik het risico loop daarna voor enige tijd bijvoorbeeld niet harder te kunnen dan tachtig per uur. Dat betekent dus als je een straf geeft die in het verlengde ligt van de overtreding dat dat wél motiveert tot gedragsverandering.

Als je bepaald gedrag van je kind niet acceptabel vindt is het belangrijk dat je duidelijk vertelt welk gedrag je afkeurt en waarom: ‘Ik vind het heel vervelend als je mijn schaar leent en niet terug legt waar hij hoort, want als ik hem dan nodig heb grijp ik mis. Als ik hem volgende keer wéér moet zoeken, dan mag je hem niet meer lenen’. Hiermee verbind je een logische consequentie aan ongewenst gedrag en je legt uit welk gedrag je wel verwacht. Je geeft je kind een stuk verantwoordelijkheid om correct om te gaan met geleende spullen.

En zo zal een kind dat steeds de tafel en zijn kleren onder de viltstift smeert, een tijdje met kleurpotloden moeten kleuren. En zie je geen andere optie dan een time out, kies er dan voor om je kind in ieder geval bij je in de buurt te houden zodat er contact blijft. En als jouw kind is ‘afgekoeld’ dan heb je het er even over; vergeet dan ook vooral niet te noemen wat je wél graag wilt zien, en dan zo concreet mogelijk. Dus niet ‘netjes opruimen’ of ‘lief spelen’ want daar kan een kind niet zoveel mee.

Tot slot; kinderen zijn niet ongehoorzaam of stout om jou ongelukkig te maken, vaak is er iets anders aan de hand. Als je in contact blijft vind je de ware reden eerder dan wanneer je de strijd aan bindt...

Prettige vakantie en… vergeet niet af en toe een plons te nemen om af te koelen…!

Reageer