Het vergeten kind in vader
We hebben allemaal een vergeten kind in onszelf. Situaties die we als kind 𝗲𝗺𝗼𝘁𝗶𝗼𝗻𝗲𝗲𝗹 𝗼𝗻𝘃𝗼𝗹𝗱𝗼𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗸𝗼𝗻𝗱𝗲𝗻 𝗮𝗳𝗿𝗼𝗻𝗱𝗲𝗻. Dit kan verschillende redenen hebben gehad. Gevoelens waren te groot om alleen te voelen? Er was geen aanwezige ouder om je veiligheid te bieden en er als kind lering uit trekken.
Dit noemen we binnen PresentChild 𝗵𝗲𝘁 𝗶𝗻𝗻𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗸𝗶𝗻𝗱.
Onze kinderen 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗮𝗹𝘀 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗿𝗼𝗷𝗲𝗰𝘁𝗶𝗲𝘀𝗰𝗵𝗲𝗿𝗺 voor ons vergeten innerlijke delen.
Ze spiegelen ons als ouder in elk rakend moment, de kern waarover het gaat in onszelf, en waar dit vandaan komt.
Hier een voorbeeld van een kindertolkvertaling:
– Bas zegt over zijn jongste dochter:
“F raakt me in het hart. Ze wilde graag op dansles, maar durft niet in het openbaar te dansen, ze is bang dat ze uitgelachen wordt. Telkens als zij in de picture staat slaat ze uit angst dicht. Het lijkt wel of ze zich voor iets schaamt, terwijl er nooit iets is voorgevallen.
Ze staat liever achterin en ze zal iig nooit de aandacht naar zich toe willen trekken. Ik gun het haar zo om vrijer te leven!!!”
Tijdens de terugkoppeling geven we Bas zin voor zin onderstaande boodschap uit de naam van zijn dochter:
Lieve papa, kan het zijn dat je wil leren vrij expressie te geven aan jezelf, maar dat je bang bent en het niet durft.
Lieve papa, kan het zijn dat er wel iets voorgevallen is, waarbij je uitgelachen werd en je je schaamde?
Lieve papa, kan het zijn dat je uit angst – het achter je hebt gelaten – om jezelf in groepen te uiten? Zeker als de aandacht op jou wordt gericht?
Bas valt stil, als ik vraag wat er door hem heen gaat zegt hij.
Ik durf het gewoon niet uit te spreken merk ik. Ik vind het stom om hier uiting aan te geven.
Na een tijdje neemt hij toch het woord:
“Ik was 7 denk ik. We waren een dansje aan het organiseren voor de 50e verjaardag van mijn tante.
Mijn oom had een nieuwe bril, een hele gekke weet ik nog. Ik moest er zo om lachen.
Iedereen werd boos op mij, zelf mijn moeder. Ik schaamde me dood.”
We doen lichaamsgerichte oefening om Bas stil te laten staan bij dat wat er te voelen is.
Na een tijdje zegt Bas:
“Als ik nu terugkijk heb ik me sindsdien niet meer vrij durven uiten in een groep. Niet echt. Altijd angstig en op mijn hoede.
Ook komt er verdriet boven, omdat er niemand voor hem was vroeger.
“Ik was gewoon niet zo handig vroeger met anderen. Ik had zo graag gehad dat mijn ouders me aan de hand hadden genomen.”
In de volgende coachings richten we on op hoe Bas zich wel kan uiten en hoe hij zichzelf veiligheid kan geven.
In de keren dat Bas zich wel uit merkt hij dat mensen erg betrokken en normaal op hem reageren.
Zijn input wordt als waardevol gezien.
Langzaam maar zeker wordt er een nieuw verhaal gevormd rondom je uiten in een groep, met nieuwe bijbehorende gevoelens.
Bas zijn dochter staat inmiddels ook vrijer op de dansvloer. Ze heeft zelfs mee gedaan aan een optreden!
Een kindertolk kan jou als ouder, via de spiegel van je kind, in contact te brengen met het vergeten kind in jezelf.
Het alsnog lichamelijk verwerken/ uiten en lering uit de situatie trekken geeft je de mogelijkheid om een (oude) heftige situatie alsnog af te ronden.
Zo help je jezelf en je kind.
Je kind kan zijn spiegel loslaten en jij kan je in je leven weer vrijer bewegen in contact met jezelf en met anderen om je heen.