Skip to main content
    Inloggen

Auteur: Anke Zegers

Het vergeten kind in vader

Geschreven door Anke Zegers op .

We hebben allemaal een vergeten kind in onszelf. Situaties die we als kind 𝗲𝗺𝗼𝘁𝗶𝗼𝗻𝗲𝗲𝗹 𝗼𝗻𝘃𝗼𝗹𝗱𝗼𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗸𝗼𝗻𝗱𝗲𝗻 𝗮𝗳𝗿𝗼𝗻𝗱𝗲𝗻. Dit kan verschillende redenen hebben gehad. Gevoelens waren te groot om alleen te voelen? Er was geen aanwezige ouder om je veiligheid te bieden en er als kind lering uit trekken.
Dit noemen we binnen PresentChild 𝗵𝗲𝘁 𝗶𝗻𝗻𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗸𝗶𝗻𝗱.

Onze kinderen 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗮𝗹𝘀 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗿𝗼𝗷𝗲𝗰𝘁𝗶𝗲𝘀𝗰𝗵𝗲𝗿𝗺 voor ons vergeten innerlijke delen.
Ze spiegelen ons als ouder in elk rakend moment, de kern waarover het gaat in onszelf, en waar dit vandaan komt.

Hier een voorbeeld van een kindertolkvertaling:
– Bas zegt over zijn jongste dochter:
“F raakt me in het hart. Ze wilde graag op dansles, maar durft niet in het openbaar te dansen, ze is bang dat ze uitgelachen wordt. Telkens als zij in de picture staat slaat ze uit angst dicht. Het lijkt wel of ze zich voor iets schaamt, terwijl er nooit iets is voorgevallen.
Ze staat liever achterin en ze zal iig nooit de aandacht naar zich toe willen trekken. Ik gun het haar zo om vrijer te leven!!!”

Tijdens de terugkoppeling geven we Bas zin voor zin onderstaande boodschap uit de naam van zijn dochter:
Lieve papa, kan het zijn dat je wil leren vrij expressie te geven aan jezelf, maar dat je bang bent en het niet durft.
Lieve papa, kan het zijn dat er wel iets voorgevallen is, waarbij je uitgelachen werd en je je schaamde?
Lieve papa, kan het zijn dat je uit angst – het achter je hebt gelaten –  om jezelf in groepen te uiten? Zeker als de aandacht op jou wordt gericht?

Bas valt stil, als ik vraag wat er door hem heen gaat zegt hij.
Ik durf het gewoon niet uit te spreken merk ik. Ik vind het stom om hier uiting aan te geven.
Na een tijdje neemt hij toch het woord:
“Ik was 7 denk ik. We waren een dansje aan het organiseren voor de 50e verjaardag van mijn tante.
Mijn oom had een nieuwe bril, een hele gekke weet ik nog. Ik moest er zo om lachen.
Iedereen werd boos op mij, zelf mijn moeder. Ik schaamde me dood.”

We doen lichaamsgerichte oefening om Bas stil te laten staan bij dat wat er te voelen is.

Na een tijdje zegt Bas:
“Als ik nu terugkijk heb ik me sindsdien niet meer vrij durven uiten in een groep. Niet echt. Altijd angstig en op mijn hoede.
Ook komt er verdriet boven, omdat er niemand voor hem was vroeger.
“Ik was gewoon niet zo handig vroeger met anderen. Ik had zo graag gehad dat mijn ouders me aan de hand hadden genomen.”

In de volgende coachings richten we on op hoe Bas zich wel kan uiten en hoe hij zichzelf veiligheid kan geven.
In de keren dat Bas zich wel uit merkt hij dat mensen erg betrokken en normaal op hem reageren.
Zijn input wordt als waardevol gezien.

Langzaam maar zeker wordt er een nieuw verhaal gevormd rondom je uiten in een groep, met nieuwe bijbehorende gevoelens.
Bas zijn dochter staat inmiddels ook vrijer op de dansvloer. Ze heeft zelfs mee gedaan aan een optreden!

Een kindertolk kan jou als ouder, via de spiegel van je kind, in contact te brengen met het vergeten kind in jezelf.
Het alsnog lichamelijk verwerken/ uiten en lering uit de situatie trekken geeft je de mogelijkheid om een (oude) heftige situatie alsnog af te ronden.

Zo help je jezelf en je kind.
Je kind kan zijn spiegel loslaten en jij kan je in je leven weer vrijer bewegen in contact met jezelf en met anderen om je heen.

Door de spiegel van je kind, jezelf een nieuwe taal leren: “Er is niks mis met wat ik voel.”

Geschreven door Anke Zegers op .

Via de spiegel van haar kind mocht deze moeder een nieuwe taal leren.
Een mooi voorbeeld van hoe deze dochter haar moeder leerde liefdevoller voor zichzelf te zijn door meer in contact met zichzelf te zijn.

Moeder vertelt over dochter.
“Ze is vaak in paniek en ik kan haar niet rustig krijgen.”
Als voorbeeld vertelt moeder:
“Van de week wilde ze haar engels leren via Duo Lingo, maar ze had geen internetverbinding.
Dit geeft haar stress en als ik dan zeg; dat kan straks toch ook, slaat de paniek pas echt toe. “IK MOET HET NU DOEN! IK MOET ELKE DAG DUO LINGO DOEN, ANDERS LEER IK HET NOOIT!!!
Ik heb een kuttelefoon! Hij doet het niet, want hij is 40 jaar oud.”
Ik denk dan: zit niet zo te piepen!! Maar ze zit zo hoog, ik kan haar helemaal niet bereiken en ik ben dan bang dat ze alles kapot maakt.
Uiteindelijk vroeg ik haar te zakken zodat ik haar kon knuffelen.
Ik zei haar: er is niks mis met jou gevoelens!”

Moeder kreeg deze boodschap terug van haar dochter:
Lieve mama, je wil in een andere taal met jezelf leren praten, maar dan moet je wel verbinding maken.
Lieve mama, in jou zit een meisje waarmee je 40 jaar geleden uit verbinding bent geraakt, je was bang dat jouw piepen en zeuren de relatie met je ouders kapot zou maken. Je hebt daarvoor de verbinding met jezelf opgeofferd.

Moeder zucht, “Ik kan zo slecht voor mezelf zorgen als er veel te doen is. Of als ik druk ben om dan een afspraak te mogen afzeggen, het voelt alsof ik nu voel waar dat vandaan komt.”

Vanuit hier werden de volgende zinnen teruggegeven:
Lieve mama, als je te hoog zit, weg van jezelf door drukte en stress dan kan je innerlijke meisje je niet vinden (en is ze in paniek!)
Lieve mama, zij heeft het nodig om elke dag de verbinding te voelen, en een nieuwe taal te horen;  zakken en vanuit rust tegen jezelf zeggen: er is niks mis met mijn gevoel.
En vanuit daar jezelf te geven wat jij nodig hebt, dat is pas liefde!!

Moeder zegt: Jeetje dat ze mijn paniek laat zien, het raakt moeder enorm.
Dat is precies wat ik altijd voelde, alsof er iets mis was met mijn gevoel.
Maar er is niks mis met wat ik voel, ik voel het zo goed wat ik nodig heb. Alleen ik handel er nooit naar. Maar gelukkig kan ik dat nu anders gaan doen, dankzij haar.

kindalsspiegel, nieuwe taal, presentchild

Trauma komt bij je terug als een gevoel, niet als een herinnering.

Geschreven door Anke Zegers op .

Trauma komt bij je terug als een gevoel, niet als een herinnering.
Deze quote van Bessel van der Kolk is zó rakend en past heel goed bij de PresentChild methode.

Een kindertolk haalt namelijk, via dat wat kinderen ons spiegelen, precies die gevoelsherinnering naar boven die onder de reactie verscholen ligt.

De pijn van het trauma zorgt ervoor dat de herinnering wordt opgeslagen in ons onderbewuste.
Kinderen laten ons tot in de details zien welk (intergenerationeel) trauma alsnog gezien en geheeld wil worden.
Trauma betekent hierin: “Dat was als kind (herhaaldelijk) gebeurde wat niet mocht gebeuren of dat wat als kind (herhaaldelijk) niet gebeurde wat wel moest gebeuren,” Gabor Maté.

Als je getriggerd wordt voel je je weer het kind van toen. Je reageert vanuit de pijn die je als kind beleefde en je schiet uit je volwassen ouderrol. In een split second sta je te schreeuwen tegen je kind, barst je in tranen uit of reageer je overbezorgd. Wanneer het innerlijke kind aan het stuur zit zijn je reacties te heftig en niet in verhouding met de gebeurtenis in het hier en nu. Je bent uit verbinding met jezelf, je gevoel en je (innerlijke) kind.

𝗗𝗲 𝘀𝗹𝗲𝘂𝘁𝗲𝗹 𝗼𝗺 𝘁𝗿𝗮𝘂𝗺𝗮 𝘁𝗲 𝗱𝗼𝗼𝗿𝗯𝗿𝗲𝗸𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗼𝗿: Het werken met de spiegels en triggers in het nu.

Een vertaling van een kindertolk geeft je inzicht in jouw triggers, vanuit welke oude pijn je reageert en welk verhaal je bent gaan geloven over jezelf. Je maakt weer contact met datgene wat jij als kind niet (meer) wilde voelen. Je wordt uitgenodigd die pijn alsnog in je lichaam te voelen en te verzorgen. Die pijn mag in het licht staan met jou als liefdevolle ouder erbij. Je leert jezelf alsnog te geven wat je als kind gemist hebt.

Dat is het wondermooie cadeau dat kinderen voor ons meebrengen! De wond raakt eindelijk verzorgd, jouw kind hoeft die (niet meer zo sterk) te spiegelen en het doorgeven van trauma stopt bij jou. De cirkel is doorbroken of weer rond. Het is maar net hoe je het bekijkt.

Tijdens de opleiding tot Kindertolk ga je zelf bovenstaande processen aan én je leert hoe je andere volwassenen hierin begeleidt via dat wat kinderen ons spiegelen.

 

kindertolk, presentchild, trauma

Anke Zegers over haar ‘Why’ om de PresentChild methode verder te verspreiden door Nederland en België

Geschreven door Anke Zegers op .

“In mijn lichaam kan ik het schuldgevoel nóg voelen dat ik kreeg als mijn dochter weer benauwd was. Episodes van volle longen met uiteindelijk langdurig medicijngebruik tot gevolg. Haar longen vulden zich met slijm en met name ’s nachts had ze hier heel veel last van. Dat schuldgevoel was voor mij een teken dat ik blijkbaar ergens al ‘wist’ dat de benauwdheid niet van haar was. 𝗜𝗻𝘁𝗲𝗿𝗴𝗲𝗻𝗲𝗿𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻𝗲𝗹𝗲 𝗯𝗲𝗻𝗮𝘂𝘄𝗱𝗵𝗲𝗶𝗱, zo zou ik het nu noemen.

Lees verder

De spiegel van een meisje dat bang is dat haar moeder overlijdt

Geschreven door Anke Zegers op .

Tijdens het consult vertelt moeder: “Mijn dochter van 12 laat me telkens zien dat ze niet zonder mijn liefde kan. In haar leeft het gevoel dat het de laatste keer is dat ik er voor haar ben. Ze heeft een diepe angst dat ik zal overlijden en zegt dan: ‘Mama ik kan niet zonder jouw liefde.’ 𝙈𝙞𝙟𝙣 𝙙𝙤𝙘𝙝𝙩𝙚𝙧 𝙝𝙚𝙚𝙛𝙩 𝙚𝙚𝙣 𝙞𝙧𝙧𝙚ë𝙡𝙚 𝙫𝙚𝙧𝙡𝙖𝙩𝙞𝙣𝙜𝙨𝙖𝙣𝙜𝙨𝙩. 𝙄𝙠 𝙝𝙚𝙗 𝙝𝙚𝙩 𝙜𝙚𝙫𝙤𝙚𝙡 𝙙𝙖𝙩 𝙯𝙚 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙤𝙥 𝙝𝙖𝙖𝙧 𝙚𝙞𝙜𝙚𝙣 𝙗𝙚𝙣𝙚𝙣 𝙠𝙖𝙣 𝙨𝙩𝙖𝙖𝙣. Ik gun haar zo dat ze zelf gaat leven en voelt dat ze voor zichzelf kan zorgen. Het lijkt wel of ze iets draagt wat niet van haar is.”

bewustwording, gezin, innerlijkkind, kindalsspiegel, kinderen, kindertolk, ouders, ouderschap, persoonlijkeontwikkeling, problemenbijkinderen, systemischwerk, transformatie, verbinden, verlatingsangst, zelfzorg

Lees verder